స్వీయ నింద
ఎవరెస్టుకన్నా ఎత్తైన నా ఊహాలోకపు ద్వారాలు
ఎవ్వరూ చేరలేరు.
శిరీషపుష్పం కన్నా సున్నితమైన నా హృదయాన్ని
ఎవ్వరూ చదవలేరు.
నేనో శిలని…………
నువ్వు నాకోసం తపిస్తే—నీ ఆత్మఘోషని నిశ్చలం గా వింటాను!
నేనో అలని…………
అందినట్టే అంది ఆశలలో నిన్ను ముంచి వెనక్కి చల్లగా జారుకుంటాను!
నేనో సంకెలని……
నా ఙ్ఞాపకాలతో నీ మనస్సుని బంధిస్తాను!
నాలో ప్రేమ వుంది—కానీ అది నా పెదవి దాటదు.
నాలో భావం వుంది—కానీ అది అనుభవం గా మారదు.
నాలో అలజడి వుంది—కానీ అది శబ్దం చేయదు.
నాలో మనసు ఉంది—కానీ అది ఊగిసలాడదు; ఉబలాట పడదు.
నాలో మమత వుంది—కానీ అది కనిపించదు; వినిపించదు.
అందుకే, ‘నువ్వు నన్ను అర్థం చేసుకోవు ‘ అని
నీమీద నెపం వేసే కన్నా—
‘నేను నీకు అర్థం కాను ‘ అని
నన్ను నేను నిందించుకోవడం నయం!
--శ్రీ
